موسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی رهنمون انقلاب اسلامی ۳۰۶۰-۵۶۰۱ 2 7 2025 09 23 A comparative study of the principles, methods, and tendencies of Imam Khomeini's interpretation with Ayatollah Khamenei's interpretation, focusing on Surah Hamad. بررسی تطبیقی مبانی، روش و گرایش تفسیر امام خمینی با تفسیر آیت‌الله خامنه‌ای با محوریت سوره حمد 239623 10.22034/rir.2025.476459.1036 FA سید مسعود عمرانی عضو هیات علمی و معاون آموزش و پژوهش دانشگاه فرهنگیان مشهد 0000-0001-5179-3029 Journal Article 2024 09 01 Comparative hermeneutics is one of the essential and innovative approaches in understanding the interpretive and explanatory dimensions of the thoughts of Qur'anic exegetes. This article examines the foundations, methods, and interpretive orientations of Imam Khomeini and Ayatollah Khamenei through a comparative analysis. The primary research question focuses on the methodologies, orientations, and similarities and differences in the interpretations of these two scholars regarding Surah al-Hamd (The Opening Chapter). Additionally, it explores how these interpretations can enhance a deeper understanding of the Qur'an and its application in individual and social life. The research methodology is based on an analytical-comparative approach, utilizing the writings and speeches of Imam Khomeini and comparing them with the exegesis of Ayatollah Khamenei. The findings indicate that both scholars have employed a comprehensive ijtihadi (independent reasoning) method of interpretation, which integrates the Qur'an, Sunnah (traditions), and reason. However, Imam Khomeini's interpretation exhibits a more pronounced mystical (‘irfan) orientation, while Ayatollah Khamenei's interpretation emphasizes social dimensions. This study elucidates the shared principles and distinctions in the hermeneutical approaches of contemporary Shiite leaders, contributing significantly to a deeper comprehension of Qur'anic interpretation and its practical implications for individual and societal life. By highlighting these similarities and differences, the article provides valuable insights into the application of Qur'anic teachings in modern contexts, thereby bridging the gap between theoretical exegesis and practical implementation روش‌شناسی تطبیقی، یکی از مباحث ضروری و شیوه‌ای نو در شناخت تفسیر و تبیین ابعاد فکری مفسّران است. این مقاله به بررسی تطبیقی مبانی، روش‌ها و گرایش‌های تفسیری امام خمینی و آیت‌الله خامنه‌ای پرداخته است؛ با این پرسش اصلی که «روش‌ها، گرایش‌ها و اشتراکات و تفاوت‌های تفسیری این دو مفسر در تفسیر سوره حمد چگونه است و چطور می‌توان از این تفاسیر برای فهم بهتر قرآن و کاربرد آن در زندگی فردی و اجتماعی بهره برد؟» روش تحقیق مقاله، بر اساس نوشته‌ها و سخنرانی‌های امام خمینی (ره) بوده که به‌صورت تطبیقی با تفسیر آیت‌الله خامنه‌ای بررسی شده است. نتایج نشان داد، هر دو مفسر از روش‌ تفسیری اجتهادی جامع استفاده کرده‌اند که شامل بهره‌گیری از قرآن، سنت و عقل است؛ با این تفاوت که گرایش عرفانی در تفسیر امام خمینی و گرایش اجتماعی در تفسیر آیت‌الله خامنه‌ای پررنگ‌تر است. این نوشتار با تبیین اشتراکات و تفاوت‌های تفسیری حاکمان شیعه، می‌تواند در جهت شناخت عمیق‌تر تفسیر قرآن و کاربرد آن در زندگی فردی و اجتماعی مؤثر باشد.

https://www.enghelabpajooh.ir/article_239623_26b124c1139378e8e2e08911e165ebb5.pdf

موسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی رهنمون انقلاب اسلامی ۳۰۶۰-۵۶۰۱ 2 7 2025 09 23 The relationship between the futures studies of the Islamic revolution and Mahdism discourse نسبت آینده پژوهی انقلاب اسلامی با کلان گفتمان مهدویت 239625 10.22034/rir.2025.501262.1077 FA سید علی قاسم زاده استاد تمام دانشکده ادبیات و علوم انسانی و پژوهشگر گروه پژوهشی آینده‌پژوهی فرهنگی و اجتماعی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، خلیل کولیوند دانش آموخته دکتری آینده پژوهی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین و مدرس دانشگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاء (ص)، تهران، ایران. 0000-0001-6690-6313 Journal Article 2025 01 21 The occurrence of the Iranian Islamic Revolution, in addition to the rise and breathing of new life into the body of the Iranian society, from the point of view of cultural and political semiotics, promised the emergence of a world-wide discourse and a powerful alternative in the sphere of popular discourses and political systems in the world. Because the analysis and estimation of the future of a social phenomenon requires attention to the factors that form and the essence of that phenomenon, and considering that the doctrine of Mahdism and the political culture arising from it, play an important role in the formation and victory of the Islamic Revolution. and its continuation has played, therefore, the current research with a descriptive-analytical approach with the aim of studying the future of the Islamic Revolution and its relationship with the ideal apocalyptic utopia or the central sign of Mahdism has analyzed the possible reason for the continuation of the Islamic Republic system in the future, which has been investigated based on the normative and exploratory approaches of the aforementioned discourse. Is. In the exploratory approach, the process of studying Mahdism is considered based on the acceptance of this macro-discourse as an Islamic belief among Muslims, and everything that comes forward adds to its fabric and its richness, but in the normative approach based on drawing the perspective of the revolution Islamic, the most key values, ideals and goals in the political system of the Islamic Republic of Iran are drawn based on the perspective of Mahdism. The findings of the research showed that the continuation of Iran's Islamic Revolution and its connection to the future world in the ideal perspective of the system, by maintaining the two main positive and existential components of the Islamic Revolution; That is, "religious leadership and governorship" and "democracy" around the central sign of the future-oriented and civilizing Shia; That is, "Mahdovit" will continue to exist and develop continuously. وقوع انقلاب اسلامی ایران، علاوه بر دمیدن جانی تازه در کالبد جامعۀ ایران، از منظر نشانه‌شناسی فرهنگی و سیاسی، نوید ظهور گفتمانی جهان‌گیر و بدیلی قدرتمند در سپهر گفتمان‌ها و نظام‌های سیاسی رایج دنیا بود. از آنجا که تحلیل و تخمین آیندۀ فرا روی یک پدیدۀ اجتماعی، مستلزم توجه به عوامل شکل‌دهنده و درون‌مایۀ آن پدیده است و با توجه به اینکه آموزۀ مهدویت و فرهنگ سیاسی برآمده از آن، نقشی مهم در شکل‌گیری و پیروزی انقلاب اسلامی و تداوم آن ایفا می‌کند، پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی- تحلیلی با هدف آینده‌پژوهی انقلاب اسلامی و نسبتش با آرمان‌شهر مطلوب آخرالزمانی یا دال مرکزی مهدویت، دلیل امکانی تداوم نظام جمهوری اسلامی را در آینده واکاوی کرده که بر اساس رویکردهای هنجاری و اکتشافی گفتمان مذکور بررسی شده است. در رویکرد اکتشافی، روندپژوهی مهدویت، بر پایۀ پذیرش این کلان‌گفتمان به‌عنوان یک باور اسلامی در میان مسلمانان تلقی گشته که به‌مرور بر تار و پود و غنای آن افزوده شده است؛ اما در رویکرد هنجاری مبتنی بر ترسیم چشم‌انداز انقلاب اسلامی، کلیدی‌ترین ارزش‌ها، آرمان‌ها و اهداف در نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران، بر اساس چشم‌انداز مهدویت تصویر می‌شود. یافته‌های پژوهش نشان داده است که تداوم انقلاب اسلامی ایران و اتصال آن به جهان آینده در چشم‌انداز مطلوب نظام، با حفظ دو کلان‌مؤلفۀ ایجابی و وجودی انقلاب اسلامی، یعنی «رهبری و ولایت دینی» و «مردم‌سالاری» حول دال مرکزی آینده‌محور و تمدن‌ساز تشیع، یعنی «مهدویت» تداوم وجودی و توسعۀ مستمر خواهد یافت

https://www.enghelabpajooh.ir/article_239625_cd93e68a71c1d31ef46c909b5fa4e28e.pdf

موسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی رهنمون انقلاب اسلامی ۳۰۶۰-۵۶۰۱ 2 7 2025 09 23 Justice-oriented approach to the competencies of a desirable judicial system within the framework of Ayatollah Khamenei’s intellectual system رهیافت عدالت‌گرا از صلاحیت‌های نظام قضایی مطلوب در چارچوب منظومۀ فکری آیت‌الله خامنه‌ای 239626 10.22034/rir.2025.504812.1084 FA علی تقی نژاد دانشجوی دکتری حقوق عمومی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم؛ قم، ایران. امیرحسین خسروآبادی دانش آموخته دکتری تخصصی حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی (ره)، تهران، ایران 0000-0001-8014-2129 Journal Article 2025 02 05 A desirable or efficient judicial system must always seek to extract and apply new achievements and create changes in the existing judicial system. According to Article (156) of the Constitution of the Islamic Republic of Iran, the judiciary is an independent branch; that is, the efficiency, scope of duties, and competencies of that branch have specific boundaries and limits. Accordingly, the competencies of this branch include supporting individual rights (such as freedom of speech, freedom of movement, the right to education and training, freedom of thought and writing, freedom of art, etc.), supporting social rights (such as freedom of assembly and demonstration, freedom to form political parties and groups, the right to a healthy environment, etc.), and providing justice to all members of society. In this regard, five main functions for the judiciary are stated under Article (156). However, attention to the judiciary's jurisdiction to administer justice has been neglected in practice and no specific interpretation has been provided. This is despite the fact that the purpose of the judiciary is to achieve justice in litigation and compensate for unjust discrimination resulting from crime, and ignoring the jurisdiction to administer justice causes the judicial system to fail to function optimally in line with the Constitution and Sharia standards. For this purpose, the question of the article is "What is the justice orientation of the desirable jurisdictions of the judicial system within the framework of the intellectual system of His Holiness Ayatollah Khamenei?" This research, using a descriptive-analytical method, is trying to extract the characteristics and requirements of the justice-oriented interpretation of the jurisdictions of the judicial system, relying on the intellectual system of His Holiness Ayatollah Khamenei. According to the studies conducted based on his guidelines, the characteristics of justice orientation in the jurisdiction of the judicial system are focused on combating corruption, eliminating unjust discrimination, and focusing on preventive strategies. In line with the aforementioned characteristics, the requirements of independence, impartiality, and attention to public opinion and the role of the people in the judicial process can bring to the fore a just interpretation of the jurisdiction of the desired judicial system نظام قضایی مطلوب و کارآمد، پیوسته باید در جست‌وجوی استخراج و به‌کارگیری دستاوردهای جدید و ایجاد تحول در نظام دادرسیِ وضعیت موجود باشد. بر اساس «اصل ۱۵۶» قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، قوۀ قضائیه، قوه‌ای مستقل است؛ یعنی کارایی، حیطه‌ وظایف و صلاحیت‌های آن قوه مرز و محدوده مشخصی دارد. بر این اساس، صلاحیت‌های این قوه مشتمل است بر پشتیبانی حقوق فردی (آزادی بیان، آزادی رفت‌وآمد، حق تعلیم و تعلّم، آزادی اندیشه و قلم، آزادی هنر و...)، پشتیبانی از حقوق اجتماعی (آزادی تجمعات و راهپیمایی‌ها، آزادی تشکیل احزاب و گروه‌های سیاسی، حق برخورداری از محیط زیست سالم و...) و عدالت‌گستری برای آحاد افراد جامعه. در این راستا و ذیل همین اصل، پنج کارکرد مهم نیز برای قوه قضائیه تبیین گشته، ولی در این میان، توجه به صلاحیت عدالت‌گستری قوه قضائیه در عمل مغفول مانده و تفسیر مشخصی از آن ارائه نشده است. این در حالی است که غایت قوه قضائیه، تحقق عدالت در مرافعات و جبران تبعیض‌های ناروای ناشی از بزهکاری است و بی‌توجهی به صلاحیت عدالت‌گستری باعث می‌شود، نظام قضایی کارکرد مطلوبی در راستای قانون اساسی و موازین شرعی از خود نشان ندهد. به همین منظور، پرسش مفالۀ پیش رو این است که «عدالت‌گرایی صلاحیت‌های نظام قضایی مطلوب در چارچوب منظومۀ فکری آیت‌الله خامنه‌ای چیست؟» این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی، در تلاش است با اتکا به بیانات و مکتوبات آیت‌الله خامنه‌ای، شاخصه‌ها و بایسته‌هایی از تفسیر عدالت‌گرا درخصوص صلاحیت‌های نظام قضایی را استخراج کند. طبق بررسی‌های انجام‌شده، مبتنی بر رهنمودهای ایشان، شاخصه‌های عدالت‌گرایی در صلاحیت نظام قضایی، معطوف به مبارزه با فساد، رفع تبعیض‌های ناروا و تمرکز بر راهبردهای پیشگیرانه است که در امتداد این شاخصه‌ها، بایسته‌های استقلال، بی‌طرفی و توجه به افکار عمومی و نقش مردم در فرآیند قضایی، می‌تواند تفسیر عدالت‌گرایانه از صلاحیت نظام قضایی مطلوب را به منصه‌ی ظهور برساند.

https://www.enghelabpajooh.ir/article_239626_a65292a028c5efad1168e6a86a9eaf5e.pdf

موسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی رهنمون انقلاب اسلامی ۳۰۶۰-۵۶۰۱ 2 7 2025 09 23 Rereading the position of popular acceptance in the legitimacy of the Islamic government from the perspective of the Imams of the Islamic Revolution بازخوانی جایگاه مقبولیت مردمی در مشروعیت حکومت اسلامی از دیدگاه امامین انقلاب اسلامی 239628 10.22034/rir.2025.514944.1105 FA عارف بشیری استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران محمدحسین سلطانی نژاد کارآموز قضاوت و دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران، ایران. هاشم هلیل کارآموز قضاوت و دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران، ایران. حسن عابدینی کارآموز قضاوت و دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران، ایران. Journal Article 2025 04 16 The role of popular acceptance in legitimizing the Islamic government is a fundamental and important issue in the literature of this field, which has always been a subject of debate and disagreement. The importance of this issue lies in its impact on the legitimacy of the political system, as the lack of popular acceptance can lead to the weakening or illegitimacy of the Islamic government. This article uses a descriptive-analytical method to answer the main question of what place popular acceptance has next to divine legitimacy. In order to analyze the issue, this article, in addition to the conceptualization of the Islamic state and the components of popular acceptance, has analyzed different perspectives on the legitimacy of the Islamic state - including the theories of appointment, election, and consolidation. Next, the position of popular acceptance in the legitimacy of the Islamic government in the thoughts of Imam Khomeini (RA) and Ayatollah Khamenei is examined. The research findings show that the views of these two figures are more consistent with the theory of integration in the form of "divine proof and popular proof" than other theories. جایگاه و نقش مقبولیت مردمی در مشروعیت‌بخشی به حکومت اسلامی از موضوعات اساسی و پراهمیت در ادبیات این حوزه است که همواره محل بحث و اختلاف‌نظر بوده است. اهمیت این مسئله در تأثیر آن بر مشروعیت نظام سیاسی نهفته است؛ به‌گونه‌ای که فقدان مقبولیت مردمی می‌تواند به تضعیف یا عدم مشروعیت حکومت اسلامی بیانجامد. سوال اصلی پژوهش این است که مقبولیت مردمی چه جایگاهی در کنار مشروعیت الهی دارد. در راستای تحلیل مسأله، این مقاله ضمن مفهوم‌شناسی حکومت اسلامی و مولفه‌های مقبولیت مردمی، به تحلیل دیدگاه‌های مختلف در مورد مشروعیت حکومت اسلامی -شامل نظریه‌های انتصاب، انتخاب و تلفیق- پرداخته است. در ادامه، جایگاه مقبولیت مردمی در مشروعیت حکومت اسلامی در اندیشه‌های امام خمینی(ره) و آیت‌الله خامنه‌ای مورد بررسی قرار گرفته است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که دیدگاه این دو شخصیت، بیش از سایر نظریه‌ها، با نظریه تلفیق در قالب «ثبوت الهی و اثبات مردمی» هم‌خوانی دارد.

https://www.enghelabpajooh.ir/article_239628_2bd296fa4ea1d9a68de18ded77649983.pdf

موسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی رهنمون انقلاب اسلامی ۳۰۶۰-۵۶۰۱ 2 7 2025 09 23 Examining the Role of International Structures in the Continuity of Contemporary Colonialism: A Civilizational Analysis of Western Colonialism within the Global Hegemony System, Based on the Ideological Framework of Ayatollah Khamenei بررسی نقش ساختارهای بین‌المللی در تداوم استعمار معاصر: تحلیل تمدّن‌شناختی از ماهیت استعمار غربی در نظام سلطه جهانی، با تکیه بر منظومه فکری حضرت آیت‌الله خامنه‌ای 239629 10.22034/rir.2025.529176.1123 FA مجید قنبری گروه امور تربیتی و مشاوره، معاونت امور تربیتی و تربیت بدنی، آموزش و پرورش منطقه چابکسر، چابکسر، ایران. 0000-0003-2457-1177 حمید فلاح الله بخش محله گروه امور تربیتی و مشاوره، معاونت امور تربیتی و تربیت بدنی، آموزش و پرورش منطقه رضوانشهر، رضوانشهر، ایران محمد رزقجو کسمائی گروه امور تربیتی و مشاوره، معاونت امور تربیتی و تربیت بدنی، آموزش و پرورش منطقه رضوانشهر، رضوانشهر، ایران سیده معصومه شفیعی سردابرود گروه امور تربیتی و مشاوره، معاونت امور تربیتی و تربیت بدنی، آموزش و پرورش منطقه چابکسر، چابکسر، ایران Journal Article 2025 06 08 Colonialism in the contemporary era no longer manifests merely as military occupation or direct domination; rather, it persists through international political, economic, and cultural structures in a more subtle and pervasive form. This article adopts a mixed-methods approach—combining qualitative and quantitative analysis—to investigate the role of these structures in the continuity of modern colonialism. Drawing on the civilizational perspective articulated in the speeches and ideological framework of Ayatollah Khamenei (May God’s Blessings Be Upon Him), this study critically examines the structural and operational dimensions of contemporary colonialism. The qualitative component is based on a content analysis of religious texts, sermons, and discourses, while the quantitative part utilizes statistical data related to the influence of Western powers in international decision-making bodies, global wealth distribution patterns, and dependency indices among developing countries. Qualitative findings reveal that international institutions such as the World Bank, International Monetary Fund (IMF), World Trade Organization (WTO), and global military-intelligence organizations function as key instruments of contemporary colonialism. These entities sustain Western centrality in the global power axis by imposing development models, managing crises, and spreading Western cultural norms. Quantitative results further demonstrate a statistically significant correlation between the level of economic dependency in developing countries and the extent of foreign influence over their domestic policies (P<0.05). Ultimately, from an Islamic civilizational viewpoint, the article emphasizes the necessity of decolonization at the levels of thought, culture, and structure. It proposes culturally grounded and resistance-based strategies within the framework of the Islamic–Iranian civilizational model to confront indirect hegemony (hegemony without occupation ) and reassert cultural and national identity under conditions of dependent development and coloniality استعمار در عصر معاصر دیگر تنها به معنای اشغال نظامی یا تسلط مستقیم نیست، بلکه از طریق ساختارهای بین‌المللی سیاسی، اقتصادی و فرهنگی به شکلی گسترده و پنهان، خود را حفظ کرده است. این مقاله با رویکردی تلفیقی (کیفی-کمی) و با هدف تبیین سازوکار این ساختارها در تداوم استعمار معاصر و ارائه راهکارهای مقابله بر اساس منظومه فکری اسلامی، انجام شده است. روش تحقیق به صورت «توالی اکتشافی» طراحی شد که در آن، بخش کیفی مبتنی بر «تحلیل مضمون» سخنان و متون حضرت آیت‌الله خامنه‌ای (مدّظلّه‌العالی) درباره استعمار، محور اصلی تحلیل را تشکیل می‌دهد. بخش کمی با استفاده از داده‌های ثانویه سازمان‌های بین‌المللی، به عنوان مکملی برای عینیت‌بخشی و تعمیم‌پذیری یافته‌های کیفی به کار گرفته شد. یافته‌های کیفی نشان می‌دهند که استعمار معاصر، پدیده‌ای عمدتاً «تمدنی-فرهنگی» است که از طریق مکانیسم‌های «سلب هویت»، «شبیه‌سازی فرهنگی» و «القای وابستگی فکری» عمل می‌کند. نهادهایی مانند صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی، ابزارهای تحقق این «استعارت بدون مرز» هستند. داده‌های کمی نیز رابطه معنادار بین نفوذ این نهادها و سطح وابستگی اقتصادی کشورهای در حال توسعه را تأیید می‌کنند. در نهایت، این پژوهش بر اساس چارچوب نظری «مقاومت تمدنی»، «استعمارزدایی در سه سطح ذهن، فرهنگ و ساختار» را به عنوان راهبرد کلیدی پیشنهاد می‌دهد.

https://www.enghelabpajooh.ir/article_239629_6014395bcfac63ff873cc60972c81369.pdf

موسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی رهنمون انقلاب اسلامی ۳۰۶۰-۵۶۰۱ 2 7 2025 09 23 “The Nature, Scope, and Function of Women’s Dignity in the Supreme Leader’s Social Theory: A Critical Evaluation of Western Perspectives” ماهیت، گستره و کارکرد کرامت زن، در نظریه اجتماعی مقام معظم رهبری؛ ارزیابی انتقادی دیدگاه‌های غرب 239630 10.22034/rir.2025.544444.1141 FA علی راد دانشیار، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، تهران، ایران؛ دانش‌آموختۀ سطح چهار تفسیر و علوم قرآن حوزۀ علمیۀ 0000-0001-9430-2795 محمد علی علیپور سطح 4 حوزه علمیه خراسان 0000-0001-9327-4550 Journal Article 2025 08 31 The issue of women’s dignity, as one of the most central debates in the sphere of contemporary social theories, possesses particular significance; such that it has acquired a prominent place in both religious paradigms and secular approaches. The primary aim of this study is to examine and extract the key components of the Supreme Leader’s social theory regarding women’s dignity. The research method is based on a descriptive–analytical approach and, by drawing upon both oral and written sources, seeks to reconstruct his intellectual framework on this subject.At the theoretical level, this framework rests on several principles: first, the affirmation of the innate dignity of human beings; second, gender justice, formulated as a rational alternative to the superficial egalitarianism of modernity; third, the model of the Muslim woman, embodied in the historical figures of Lady Fatimah (peace be upon her) and Lady Zaynab (peace be upon her); fourth, a fundamental critique of the Western instrumentalist view that reduces women to objects of consumption and tools of capitalism; and finally, the centrality of the family as the nucleus of social formation and the cornerstone of civilization.At the practical level, the Supreme Leader’s social theory emphasizes the diverse dimensions of women’s roles: active participation in society; the fulfillment of motherhood and the nurturing of future generations, redefined as a socio-civilizational duty; the safeguarding of modesty and chastity as a protective sphere of dignity; the necessity of legal and institutional support for women; and ultimately, the establishment of a functional balance between familial and social roles. In this way, the Supreme Leader’s social theory, by integrating both theoretical and practical dimensions, offers a distinctive model of women’s dignity مسئله کرامت زن، به‌منزله‌ی یکی از کانونی‌ترین مباحث در سپهر نظریه‌های اجتماعی معاصر، واجد اهمیتی مضاعف است؛ به نحوی که هم در پارادایم‌های دینی و هم در رویکردهای سکولار، جایگاهی ممتاز یافته است. غرض اساسی این پژوهش، واکاوی و استخراج مؤلفه‌های نظریه‌ی اجتماعی مقام معظم رهبری در باب کرامت زن است. روش تحقیق حاضر مبتنی بر رهیافت توصیفی - تحلیلی بوده و با اتکاء به منابع گفتاری و مکتوب، به بازسازی دستگاه فکری ایشان در این زمینه می‌پردازد. در سطح نظری، دستگاه مزبور بر اصولی چند استوار است: نخست، کرامت ذاتی انسان بررشی شده است. دوم، عدالت جنسیتی که به‌مثابه بدیلی معقول در برابر برابری‌گرایی سطحی مدرن صورت‌بندی شده است. سوم، الگوی زن مسلمان که در سیمای تاریخی حضرت زهرا سلام الله علیها و حضرت زینب سلام الله علیها تجسم یافته. چهارم، نقد بنیادین نسبت به نگاه ابزاری غرب که زن را به شیء مصرفی و ابزار سرمایه‌داری تقلیل داده است؛ و نهایتاً، محوریّت خانواده به‌مثابه هسته‌ی تکوین اجتماعی و سنگ بنای تمدنی بحث شده است. در سطح عملی، نظریه‌ی اجتماعی رهبری معظم انقلاب بر ابعاد متنوع نقش‌آفرینی زن تأکید می‌ورزد: مشارکت فعال اجتماعی؛ ایفای رسالت مادری و پرورش نسل که در مقام وظیفه‌ای اجتماعی ـ تمدنی بازتعریف می‌شود؛ پاسداشت عفاف و حیا به‌مثابه سپهر صیانت کرامت؛ ضرورت حمایت‌های قانونی و نهادی از زن؛ و نهایتاً، برقراری تعادل کارکردی میان نقش خانوادگی و نقش اجتماعی. به‌این‌ترتیب، نظریه اجتماعی مقام معظم رهبری با تلفیق سویه‌های نظری و عملی، الگویی متمایز از کرامت زن عرضه می‌دارد.

https://www.enghelabpajooh.ir/article_239630_c275dfaf1a112a928b02915451cc58ba.pdf